Jared Anderson to wschodząca gwiazda wagi ciężkiej, mająca papiery na wielkie sukcesy. Nie widzę w tej kategorii nikogo, z kim Amerykanin byłby dziś bez szans (a ma dopiero 23 lata). Przede wszystkim to pięściarz efektowny, fast-starter, przełamujący rywali intensywnością, wydłużonymi kombinacjami i precyzją cisów. Najpierw obijał bumów, później średniaków, a ostatnio dostawał już bardzo solidnych rywali – Forresta (wygrana w 2. rundzie, ale już w 1; należało przerwać) i Ariasa (wygrana w 3. rundzie, ale już w 2. niepokonany wcześniej rywal był w tarapatach). Anderson tylko dwa razy w karierze zameldował się w 4. rundzie i tylko raz tę rundę przekroczył (z niewygodnym Ibehem, którego ostatecznie ciężko znokautował w 6. starciu). Charles Martin to były – kompletnie przypadkowy – mistrz świata, szybko zweryfikowany przez Joshuę. Zawodnik słabo wyszkolony technicznie, mający duże dziury w defensywie, co przy stylu Andersona będzie wielkim kłopotem. W walce z Kownackim „Prince” był mocno zdezorganizowany w defensywie przez styl Polaka (dużo ciosów, różne płaszczyzny), a tutaj mamy to samo, tylko w lepszej wersji – wzbogacone o szybkość, precyzję i siłę ciosu. O ile jeszcze z Ortizem Martin mógł dojść do 6. rundy, bo Kubańczyk był już stary i nie miał pracy nóg, aby zamykać ring rywalowi, to z tak eksplozywnym zawodnikiem jak Anderson będzie to bardzo ciężkie. Tym bardziej, że Martin bierze walkę w zastępstwie, ma 37 lat, a w ciągu ostatnich trzech latach stoczył tylko jeden poważny pojedynek (a dwa w sumie).
Podobnie jak Anderson, Delante Johnson to prospekt ze stajni Top Rank. Świetnie wyszkolony, bardzo pewny siebie w ringu, z dobrym przeglądem. Ogląda się go dobrze, choć oglądałoby się jeszcze lepiej, gdyby częściej wciskał pedał gazu. To jedyny zarzut, jaki można mieć. Johnson dominuje nad rywalami, ale rozkręca się z rundy na rundę. Ze względu na taki styl porzuciłem pomysł na granie tutaj poniżej 4,5 rundy na rzecz jego czasówki. Bo że zdominuje Jonathana Montrela, to jestem raczej spokojny, natomiast nie musi tego zrobić błyskawicznie. Montrel to anonimowy zawodnik, co przy 33 latach na karku jest pierwszym sygnałem ostrzegawczym, aby nie przeceniać jego rekordu (15-1). Drugim jest fakt, że bił się na małych galach w Meksyku i Kolumbii, co w przypadku amerykańskich zawodników każe sądzić, że jeździł tam budować rekord. Miał tylko jednego mocniejszego rywala (choć też żadnego asa) – w ubiegłym roku Outlaw znokautował go już w 74. sekundzie walki. Być może był to przypadek (takie nokauty są często mylące), natomiast kilka miesięcy później dosyć słaby Bates również posłał go na deski w 1. starciu (ostatecznie Montrel wygrał w 2. rundzie). Co więcej, oglądałem jego walkę w Meksyku z Galazem i tam po pięciu rundach rywal miał wyraźną przewagę punktową. Rywal, który w tamtym momencie miał na koncie 23 porażki przed czasem! Galaz chyba nawet zranił w 1. rundzie Montrela, przynajmniej takie odniósł wrażenie sam Meksykanin, bo rzucił się w furiackim ataku na przeciwnika chwilę po ulokowaniu celnego ciosu. Generalnie Montrel nie jest bumem, ale ma złe nawyki w obronie, potrafi wdać się w niepotrzebną wymianę, ma mocno podejrzaną szczękę i jest co najmniej klasę gorszy od Johnsona. To mi wystarczy, by postawić, że przegra przed czasem.
***
J. ANDERSON – C. MARTIN
typ: Anderson wygra w rundach 1-5
D. JOHNSON – J. MONTREL
typ: Johnson wygra przez KO, TKO, DQ
kurs łączny ETOTO: 2.32
stawka: 3/10
foto: SkySports (YouTube)
← Wróć